* ( وَرافِعُكَ إِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا ) * آل عمران : 55 . توفّى بمعنى تمام اخذ است و آن در قرآن بيشتر در موت به كار رفته مثل * ( إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ ) * نساء : 97 . * ( تَوَفَّتْه رُسُلُنا وَهُمْ لا يُفَرِّطُونَ ) * انعام : 61 . * ( أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً وَتَوَفَّنا مُسْلِمِينَ ) * اعراف : 126 . و گاهى در مطلق اخذ آمده است مثل : * ( فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ الله لَهُنَّ سَبِيلًا ) * نساء : 15 . يعنى آنها را در خانه نگاه داريد تا مرگ آنها را دريابد يا خدا برايشان راهى قرار دهد . ايضا * ( الله يَتَوَفَّى الأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَالَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها . . . ) * زمر : 42 . و در آيهء * ( وَهُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ ما جَرَحْتُمْ بِالنَّهارِ ) * انعام : 60 . اخذ بواسطهء خواب است . در آيهء مورد بحث كه فرموده : * ( إِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَرافِعُكَ إِلَيَّ . . . ) * اگر توفّى بمعنى اخذ باشد مثل آيهء : * ( بَلْ رَفَعَه الله ) * است يعنى : اى عيسى من تو را اخذ ميكنم و بسوى خود بالا ميبرم ، و اگر بمعنى مرگ باشد آنوقت مرگ عادى عيسى عليه السّلام را مىرساند . 3 - * ( وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيداً ما دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ ) * مائده : 117 . اين آيه كلام عيسى است كه روز قيامت به خدا خواهد گفت : من تا در ميان مردم بودم بر آنها گواه بودم و چون مرا وفات دادى تو خودت بر آنها مراقب بودى . دربارهء * ( تَوَفَّيْتَنِي ) * همان سخن هست كه در آيهء بالا گفته شد . خلاصهء سخن ناگفته نماند : توفّى گرچه بمعنى تمام اخذ است ولى در قرآن فقط در ميراندن به كار رفته نه در مطلق اخذ ، و در آيهء * ( يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ ) * نيز اخذ براى مرگ است لذا در آيهء * ( مُتَوَفِّيكَ وَرافِعُكَ إِلَيَّ ) * قهرا بايد ميراندن مراد باشد و بقرينهء آن مىشود گفت كه * ( بَلْ رَفَعَه الله ) * با قيد توفّى است يعنى